استاد محمدجان شکوری به خاک سپرده شد

 

آکادمیسین محمدجان شکوری امروز دوشنبه ۱۷ سپتامبر در قبرستان موسوم به “لوچاب” شهر دوشنبه که منزل آخرت چهره‌های سرشناس علم، فرهنگ و هنر تاجیکستان است، دفن شد.

درگذشت آکادمیسین محمدجان شکوری نه تنها برای تاجیکستان، بلکه برای فرهنگیان کشورهای دیگر فارسی‌زبان ضایعه بزرگ و فاجعه دانسته شد.

علی‌اصغر شعردوست، سفیر ایران در تاجیکستان که در مراسم تشییع جنازه استاد شکوری سخنان تسلّیت می‌گفت، به این نکته تأکید کرد.

آقای شعردوست گفت: “فقدان این دانشور و فرهیخته بزرگوار، بدون تردید، ضربه عظیم بر پیکره علمی و فرهنگی کشورهای تاجیکستان، ایران، افغانستان و اصولاً تمام فارسی‌زبانهای جهان است.”

او گفت که محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور ایران در ارتباط به درگذشت محمدجان شکوری عنوان امامعلی رحمان، رئیس جمهور تاجیکستان نامه تسلیت ارسال کرده است.

همچنین، نامه تسلیت از حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان نیز به رئیس جمهوری تاجیکستان رسیده است.

در حالی که از سران کشورهای خارجی و سازمانهای بین‌المللی به خانواده استاد شکوری نامه‌های تسلیت وارد شده و مرگ این دانشور چون فاجعه فارسی‌زبانها عنوان می‌شود، مراسم تشییع جنازه او نه در بنای فرهنگستان علوم یا اتحاد نویسندگان، بلکه در صحن آپارتمان محل زیستش برگزار شد.

عایشه حامد، یکی از دوستان خانواده محمدجان شکوری گفت، در مراسم تشییع جنازه استاد شکوری حتی بلندگو نبود و سخنان ناطقان خوب شنیده نمی‌شد.

ولی پیوندان استاد شکوری گفتند که او خود یک فرد فروتن بود و دبدبه را دوست نمی‌داشت. او قبل از وفات وصیت کرده بود مراسم تشییع جنازه‌اش “به طور خاکسارانه و در صحن حیاط آپارتمان برگزار شود.”

از مقامهای دولت تاجیکستان نیز تنها مشاور رئیس جمهور و وزیر فرهنگ شرکت داشتند. در مراسم تشییع جنازه شخصیتهای سرشناس علمی و فرهنگی تاجیکستان معمولاً محمدسعید عبیدالله‌اف، رئیس مجلس ملی و شهردار دوشنبه شرکت و سخنرانی می‌کرد. در مراسم امروز این کار را محمدشاه هلال اف، رئیس فرهنگستان علوم تاجیکستان به عهده داشت.

آکادمیسین محمدجان شکوری سال ۱۹۲۶ در شهر بخارا، در خانواده شریفجان مخدوم صدر ضیا، قاضی عمارت بخارا و از فضلای معروف آن دور متولد شده و بعداً در شهر دوشنبه سکونت کرد.

استاد شکوری در کنار صدرالدین عینی، جلال اکرامی، رحیم جلیل و ساتم الوغ‌زاده از جمله بنیادگذاریان فرهنگ نو تاجیکان محسوب می‌شود.

از محمدجان شکوری ۵۰ کتاب و بیش از ۵۰۰ مقاله به میراث مانده است که "هر سخن جای و هر نکته مقامی دارد"، "خراسان است اینجا" و "فتنه انقلاب در بخارا" و کتاب تازه نشر “پنترکیسم و سرنوشت تاریخ تاجیکان” از آثار معروف او محسوب می‌شوند.

استاد شکوری آکادمیسین فرهنگستان علوم تاجیکستان، عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی ایران و برنده جایزه به نام ابوعبدالله رودکی بود. همچنین، او در سال ۲۰۰۵ به عنوان "چهره ماندگار" در ایران برگزیده شد.

صفحه فرهنگ وهنر

قصر دارالامان

2013-May-24 ||  آرمان ملي

  قصر دارالامان از بناهای تاریخی افغانستان است. این ساختمان بفاصله هشت کیلومتر به ‌طرف جنوب غرب شهر کابل در حوزه چهاردهی که پیش از آن "افشارتپه" نام داشت، در سال‌های ۱۳۰۴-۱۳۰۶هـ.ق و در زمان سلطنت امان‌الله خان، پادشاه وقت افغانستان و زیر نظر مهندسان آلمانی ساخته شد. این قصر، حدود ۱۵۰اتاق بزرگ و کوچک داشت[۱] که تمام دستگاه دولتی دوره امانی از آن استفاده می‌کردند.[٢] قصر دارالامان، از شمار هفتاد ساختمان مدرنی است که به اب...

کانادآسیا درمونترال وحضور هنرمندان ایرانی

2013-May-24 ||  آرمان ملي

  این جشنواره که به نام اختصاری کانادآسیا معروف است به معرفی آثار مختلفی از هنرمندان آسیایی‌تبار کانادا در زمینه‌ شعر، داستان، تئاتر، سینما، رقص، موسیقی، نقاشی و مولتی مدیا می‌پردازد. جشنواره میراث آسیا بین المللی است و هر سال هنرمندانی از کشورهای مختلف آسیایی را نیز برای نمایش آثار و نشست و گفتگو با هنرمندان کانادایی دعوت می‌کند. ماه مه در آمریکای شمالی به نام ماه آسیا نامگذاری شده و برگزاری این رویداد فرهنگی که با حمای...

سید جمال الدین افغان

2013-May-17 ||  آرمان ملي

  سید جمال الدین افغان در سال ۱۸۳۴م  در اسعدآباد ولایت کنر چشم به جهان کوشید و در سال ۱۸۹۷م به عمر ۶۳سالگی به شهادت رسید . سید که میتوان اورا نابغه شرق نامید از شخصیت های برازنده قرن ۱۸محسوب میگردد . موصوف بنیان گزار انقلاب و حرکت اسلامی بوده و در بیدارساختن و تنویر افکار مسلمین سعی بلیغ به خرج داد . منظور سید . در همه عرصه ها کمک به بشر و مخصوصاً عالم اسلام بود . سید خود را منحصر به یک قوم و یا یک قبیله نمیدانست سید در ممالک افریقا و اسیا...

آغاز جشنواره کن دوهزاروسیزدهبا گتسبی بزرگ

2013-May-17 ||  آرمان ملي

هیئت داوران جشنواره فیلم کن: آنگ لی، نیکول کیدمن، کریستوف والتس، کریستیان مونجیو، لین رمزی، نائومی کاواسه، دانیل اوتویو ویدیا بالان و استیون اسپلبرگ شصت و ششمین جشنواره فیلم کن، در هوایی به شدت بارانی، با نمایش فیلم سه بعدی "گتسبی بزرگ" ساخته باز لرمن رسما آغاز به کار کرد. باز لرمن که به بازسازی نسخه های کلاسیک سینمایی علاقه دارد، این بار به سراغ رمان مشهور اسکات فیتزجرالد رفته است. رمانی شورانگیز که از آثار برجسته ادبی آمریکا در ...

زندگی نامه صوفی غلام نبی عشقری

2013-May-14 ||  آرمان ملي

   غلام نبی  عشقری در ســال 1271 خـــورشیدی، در شهر کـابل چشم بجهان گشود، پدرش شیر محمد معروف به { داده شیر } تاجیر پیشه بود. وی هنوز نخسنین سالهای کودکی را سپری نکرد که پدرش را از دست داد و بعد از مدت کمی برادرش دار فانی را وداع کرد و بعد از مدت اندک چنگالش از دامن مادر هم رها شد و به یاری دوستان نزدیک در جاده زندگی قدم می نهاد. باری غلام نبی که با عیاران پرداخته و با آزاد منشی آمیخته بود ، عاشق و دلباخته تصوف میگردد و همه نقد زندگیش را...

سیما بینا: من مهوش را هرگز فراموش نمی‌ کنم

2013-May-14 ||  آرمان ملي

  سالی که برای اجرای کنسرت به افغانستان و به کابل دعوت شدم، درست یادم نیست چه سالی بود ولی به گمانم باید دوران حکومت محمد داود خان بوده باشد، حدود سال ۱۳۵۳و در آن زمان از نظر ما ظاهرا همه چیز در امن و امان بود. من به همراه چند تن دیگر از خوانندگان برگزیده رادیو ایران، خانم نسرین و هوشمند عقیلی و همچنین نوازندگان به نام و هنرمندی چون منوچهر لشکری، نوازنده ویلن و احمد رضا محسنی، نوازنده سنتور و بزرگ لشکری، آهنگساز و سرپرست گروه و البته ...

زندگی نامه نظامی گنجوی

2013-May-10 ||  آرمان ملي

  الیاس بن یوسف بن زکی معروف به نظامی مادرش کُرد نژاد که در جوانی از دنیا رفت.نظامی در گنجه به دنیا آمد،گنجه در آن روزگار ،با وجود بی سامانی ها و پریشانی های حاصل از کشمکش ها،کانون و مهد بزرگ شعر فارسی بود.گرچه «شروان» به سبب وجود شاعرانی چون خاقانی ،فلکی و مجیر پرآوازه بود گنجه نیز از شعر شاعرانی چون ابوالعلاء گنجوی و مهستی گنجوی نامور گشته بود اما آوازة نظامی همه را تحت الشعاع خود گرفت. یان ریپکا نظامی شناس بزرگ چک در تاریخ اد�...

روی کومه آتش: اول کتاب‌ها بعد آدم‌ها

2013-May-10 ||  آرمان ملي

  رژیم آلمان نازی هشتاد سال پیش در ۱۰مه ۱۹۳۳در سراسر کشور مراسم مفصلی برای سوزاندن کتاب به راه انداخت. این برنامه تنها چند سال بعد به سوزاندن انسان‌ها در کوره‌های آدم‌سوزی منجر شد. کتاب‌سوزی در تاریخ به اندازه کتاب‌نویسی و کتاب‌سازی عمر دارد. از دوران باستان، در مشرق و مغرب، موارد بیشماری از سوزاندن کتاب یا شستن لوح و ورق به دلایل سیاسی و مذهبی ثبت شده است. بسیاری از فرمانروایان و کشورگشایان یا از روی بی‌فرهنگی و یا �...