روز جمعه که مصادف به سالروز ولادت با سعادت پیامبر اسلام (ص) بود، با موجی از حملات تروریستی و انفجارات وحشت بار و خونین درمرکز شهر کابل همراه بود. این حملات از اول صبح آغاز شد و در نتیجه آن هفده تن از اتباع افغانستان، هند، فرانسه و ایتالیا کشته شدند. حمله دقیقاً علیه مهمان خانه ای سازمان دهی شده بود که درآن اتباع خارجی و اکثراً هندی ها اقامت داشتند و این خود گواه روشنی به این نکته است که طراحان اصلی آن جز پاکستانی ها کسان دیگری نیستند.
این چندمین حملۀ انتحاری د رشهر کابل است که حمله کننده گان در آن از تکتیک مشابه کار می گیرند و هدف، عمدتاً محلات غیر نظامی است.
سوال این است که وزارت داخله چگونه نمی تواند جلو چنین حملاتی را بگیرد در حالیکه از چند روز به اینسو گزارشاتی مبنی بر حمله بر چنین ساختمانهایی وجود داشته است.
روز پنجشنبه تدابیری در جلو ساختمان گلبهار سنتر از سوی پوليس گرفته شده بود که نتشان میداد مقامات وزارت داخله گزارشات مبنی بر حمله را جدی تلقی نموده بودند ولی اینکه محلاتی که در آن اتباع خارجی و بخصوص هندی ها اقامت دارند، تدابیر امنیتی خاصی ندارند، قابل تأمل است.
وزارت داخله و سایر نهاد های امنیتی این را میدانند که آماج حملات تروریست ها در چند نوبت سفارت هند بوده است.همچنان نیز در ولایات کشورنیز بر اتباع هندی که در پروژه های مختلف کار می کردند حملاتی صورت گرفته که تلفاتی در پی داشته است.
در این حالت سوال پیدا مى شود که مقامات مسؤول وزارت داخله چگونه باز هم احساس مسؤوليت نمی کنند و با آنکه در نتیجه این تعلل و کند کاری شان ده هاتن کشته شده اند، هیچگاه خم به ابرو نیاورده و هنوز همچنان کرسی ها و مناصب خودرا حفظ کرده اند.
بسیار زیبنده و بائیسته است که وزیر امور داخله، معین امنیتی و فرمانده پوليس شهر کابل یا از وظایف شان استعفا بدهند و یا هم رئيس جمهور کشور علیرغم حمایت خارجی ها از وزیر امور داخله، او را از وظیفه اش برکنار کند.
این کا رنشانه آن خواهد بود که رئیس جمهوری در برابر کشته شدن اتباع خارجی و افغانی، عکس العمل مناسبی نشان داده است و ملت نیز از کار او حمایت خواهد کرد.
وقوع چنین حملاتی در مرکز و قلب شهر کابل نشان میدهد که تروریست ها از داخل نهادهایی حمایت مى شوند و ورنه آنها قادر نخواهند بود که با سازو برگ نظامی و در میان برخی از تدابیر امنیتی اتخاذ شده، به این مناطق هجوم بیاورند و به حملات تباه کننده دست بزنند.
پارلمان افغانستان نیز بایداین موضوع را جدی تلقی نموده و به زودی وزیر امور داخله را به مجلس احضار و وی را سلب صلاحیت کند.این کار نیز برای پارلمانیان خوب خواهد بود و معنایش را مردم افغانستان خوب می فهمند.
ادامه کار اتمر در وزارت امور داخله بیش از این نمی تواند توجیه پذیر باشد.وزیر داخله و فرمانده پوليس شهر کابل ثابت ساخته اند که لیاقت چنین پست های حساس و پر مسؤوليت را ندارند.
فراموش نشود که رئیس جمهور کشور اگر خود را رئیس جمهوری منتخب میداند باید به مردم خود جواب بدهد.چگونه تروریست ها قادر مى شوند در چند قدمی ارگ ریاست جمهوری برسند و چگونه آنها به قلب شهر حمله می کنند و وزیر داخله و فرمانده پوليس شهر همچنان در وظایف شان حفظ مى شوند؟
یقیناً اگر وضعیت همینگونه ادامه یابد، تروریست ها قادر خواهند بود که به حملات مشابه دست بزنند ودر این میان قربانیان آن نیز معلوم است.
جناب رئیس جمهور باید بداند که تنها تقبیح کردن حوادث و عاملان آن وظیفه او نیست.رئیس جمهور وظیفه دارد تا از جان، مال، شرف و عزت هوطنانش دفاع کند ورنه مردم اورا برای این انتخاب نکرده اند که هر روز کشته شوند و او همچنان در ارگ بنشیند و قتل و کشتار مردم خود را تماشا کند و مسؤولان غافل و سهل انگار را بگذارد که بر کرسی های خود قایم بمانند.
حملات روز گذشته بسیار معنا دار تر از گذشته بوده است و باید به آن رسیده گی شود، عاملان و طراحان آن شناسایی و به آنانی که در راه انجام وظایف شان کندی کرده اند، سزایی در خور داده شود.
